Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2013

Τα... super foods του Ιπποκράτη


Τα... super foods του Ιπποκράτη

ΠΗΓΗ : http://www.nooz.gr/science/ta-super-foods-tou-ippokrati

Εδώ και χρόνια, έχει αναγνωριστεί η μεγάλη αξία της ελληνικής χλωρίδας που είναι από τις πλουσιότερες στην Ευρώπη, 6.200 φυτικά είδη, από τα οποία τα 1.150 είναι ενδημικά ή ενδοχώρια κατά τον Ιπποκράτη.

Μακρύς επίσης, ο κατάλογος με ονόματα, πολλά από τα οποία γνωστά, των ελληνικών υπερτροφών (super foods), δηλαδή των φυτικών ειδών υψηλής, για τον ανθρώπινο οργανισμό, διατροφικής και φαρμακευτικής αξίας.

Ανάμεσα στα παραδοσιακά, που καλλιεργούνται ήδη συστηματικά στην ελληνική ύπαιθρο και η φήμη τους έχει ξεπεράσει τα σύνορα της χώρας, όπως η μαστίχα Χίου και ο κρόκος Κοζάνης, υπάρχουν και τα λιγότερο γνωστά, τα «καινοτόμα», τα οποία έχουν μεγάλα περιθώρια ανάπτυξης και δίνουν προοπτική σε νέους καλλιεργητές.

Όπως δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δρ βοτανολόγος-γεωπόνος ΑΠΘ, Νίκος Σαμαρίδης «πρόκειται για θαμνώδη και δενδρώδη δασικά φυτά, που μπορούν να αξιοποιηθούν για τη διατροφική ενίσχυση του οργανισμού, αλλά έχουν και ευεργετική ωφελιμότητα για την υγεία. Καλύπτουν την άμυνα του οργανισμού, προστατεύουν από κρύο και λοιμώξεις, είναι ισχυρά αντιοξειδωτικά, και ακόμη δεν είναι πολύ γνωστά στους αγρότες».

Οι «ρίζες» τους όμως, χάνονται στην αρχαιότητα. Όπως τονίζει ο δρ Σαμαρίδης, «ο Όμηρος στην Ιλιάδα αναφέρει ότι η Κίρκη παρέθεσε γεύμα στον Οδυσσέα και τους συντρόφους του με καρπούς κρανιάς».

Τέτοια φυτά είναι η κουμαριά, η κρανιά, ο κράταιγος, η άγρια τριανταφυλλιά, η βατομουριά και άλλα πολλά.

Οι καρποί της αγριοτριανταφυλλιάς έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη C και φλαβονοειδή, δηλαδή αντιοξειδωτικές ουσίες. Ενισχύουν την άμυνα του οργανισμού και προστατεύουν από τις λοιμώξεις. Από τους καρπούς της είναι δυνατόν να παρασκευαστεί σιρόπι και μαρμελάδα.

Το αφέψημα από τα φύλλα της κουμαριάς, περιέχει αρβουτίνη και τανίνες, που έχουν αντισηπτικές ιδιότητες για το ουροποιητικό σύστημα. Επίσης, ο Ιπποκράτης χρησιμοποιούσε τα φύλλα ως κατάπλασμα για θρομβοφλεβίτιδες. Σήμερα, στην κλασική φαρμακευτική κυκλοφορούν κουμαρινικά αντιπηκτικά. Ενώ, από τα κούμαρα μπορούν να παρασκευαστούν τσίπουρο, λικέρ, κονιάκ και μαρμελάδα.

Ο κράταιγος είναι το φυτό που κάνει κραταιό τον καρδιακό μυ. Ως αφέψημα τα φύλλα και τα άνθη του είναι ωφέλιμα για τη ρύθμιση και της υπέρτασης και της υπότασης, έχει δηλαδή αμφότερη ρυθμιστική δράση. Οι καρποί του είναι πλούσιοι σε βιταμίνη C και φλαβονοειδή (αντιοξειδωτικά). Σύμφωνα με τον δρ. Σαμαρίδη, Γερμανοί έχουν ήδη δείξει ενδιαφέρον για την ανάδειξη των φαρμακευτικών τους ιδιοτήτων. Από τους καρπούς του μπορούν επίσης να παρασκευαστούν αλκοολικά εκχυλίσματα (βάμματα).

Η κρανιά έχει υψηλή αντιοξειδοτικότητα, στυπτικές (αντιαιμορραγικές) και αντιπυρετικές ιδιότητες. Τα κράνα, οι καρποί της, περιέχουν φλαβονοειδή, σίδηρο και ανθοκυάνες, ισχυρότατες αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ουσίες. Από τους καρπούς παρασκευάζεται επίσης χυμός που καταναλώνεται ως αναψυκτικό, ενώ ιδιαίτερα ανθεκτικό είναι το ξύλο της. Από ξύλο κρανιάς κατασκευάζονται οι γκλίτσες, ενώ λέγεται ότι από κρανιά είχε κατασκευαστεί και ο εμπνευσμένος από τον πολυμήχανο Οδυσσέα, Δούρειος Ίππος.

Τα φυτά αυτά συναντώνται περισσότερο στην ηπειρωτική Ελλάδα, ημιορεινή και ορεινή, όπου προσφέρονται οι πιο κατάλληλες βιοκλιματικές (θερμοκρασία, βροχοπτώσεις) και οικοτοπικές (έδαφος, ηλιοφάνεια) συνθήκες για την αποδοτική καλλιέργεια και την αξιοποίησή τους, για την παραγωγή δευτερογενών προϊόντων (μαρμελάδα, ποτά, χυμοί).

Όπως αναφέρει ο δρ. Σαμαρίδης, η Μακεδονία έχει την πιο πλούσια και παλαιότερη καλλιέργεια φυτωρίων, καθώς και εμπειρία από ομαδικές και συνεταιριστικές καλλιέργειες (συνεταιρισμός κρόκου Κοζάνης), από μονάδες βιοτεχνολογικής αξιοποίησης, μεταποίησης δευτερογενών γεωργικών προϊόντων και αποστακτήρια αιθέριων ελαίων.

Διατηρεί το προβάδισμα στη νέα πρόταση των θαμνοειδών και δενδροειδών φαρμακευτικών και είναι ένας απέραντος πειραματ-αγρός, από την Κοζάνη, Έδεσα μέχρι τη Δράμα, όπου υπάρχουν φυτώρια και καλλιέργειες ροδιάς, βατόμουρων, σμέουρων, μύρτιλλου, κράταιγου, φραγκοστάφυλλων κ.α.

Οι προτεινόμενες καλλιέργειες απαιτούν ήλιο, εδάφη αποστραγγιζόμενα, κυρίως ξερικά, υψόμετρα κυρίως ημιορεινά (από 300 μέτρα η κρανιά έως 1.000 μέτρα η κουμαριά), πλαγιές ελατοδασών, πχ η αγριοτριανταφυλλιά και ο κράταιγος, που είναι αυτοφυή σε τέτοιες περιοχές, ελάχιστες βροχοπτώσεις (κατά μέσο όρο 600 χιλιοστά βροχής τα χρόνο).

Αντέχουν σε χαμηλές θερμοκρασίες τα περισσότερα, πχ η κρανιά, μπορεί να επιβιώσει και στους -30. Είναι ανθεκτικά στις φωτιές, η κουμαριά μάλιστα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ανάπλαση δασικών εκτάσεων. Οι λίγοι εχθροί και ασθένειες των δασικών θαμνοφύτων, δηλαδή ανθράκωση, φυτοφθόρα, σκωρίαση, και οι τετράνυχοι μπορούν να ελέγχονται από ειδικές υπηρεσίες γεωργικών εφαρμογών.

Πέρα από τη διατροφική και θεραπευτική αξία που έχουν τα είδη αυτά και τη δυνατότητα παρασκευής δευτερογενών προϊόντων, ο δρ. Σαμαρίδης υπογραμμίζει τη δυνατότητα «να πάμε ένα βήμα πιο μπροστά και να γίνει η διεύρυνση της καλλιέργειάς τους και η θεραπευτική ανάδειξή τους».

«Η διεύρυνση της καλλιέργειας θα γίνει με τη συνεργασία γεωπονικών πανεπιστημίων και ερευνητικών κέντρων, όπως ο Ελληνικός Γεωργικός Οργανισμός (ΕΛΓΟ) «ΔΗΜΗΤΡΑ», ενώ η θεραπευτική ανάδειξή τους μπορεί να γίνει με την επιστημονική συνεργασία πανεπιστημιακών ή ερευνητών, των κλάδων της βιοχημείας και της φαρμακογνωσίας». Οι δήμοι, σύμφωνα με τον δρ. Σαμαρίδη, πρέπει να παραχωρήσουν αναξιοποίητες ημιορεινές πλαγιές και λειμώνες (εγκαταλελειμμένα βοσκοτόπια), με πολυετείς συμβολικές συμβάσεις σε νέους καλλιεργητές, όπως για παράδειγμα ο δήμος Βελβεντού στην Κοζάνη.

«Έτσι, θα ανθίσουν μαζί με τα ωφέλιμα για θρέψη και θεραπεία φαρμακευτικά φυτά και η παραμελημένη ελληνική ύπαιθρος» υπογραμμίζει.

Την ίδια ώρα, ο δρ. Σαμαρίδης, υπενθυμίζει την υψηλή αξία των αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών, των βοτάνων, με τα οποία έχει προικιστεί η φύση στα νησιά, στη νότια και στην κεντρική Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Κρήτη. Τα βουνά της, οι ραχούλες και τα φαράγγια της μοσχοβολούν θυμάρι, μαντζουράνα, μαλωτήρα (σιδερίτης), φλισκούνι, φασκόμηλο, δίκταμο (έρωτας) κ.α.

Αυτά τα αρωματικά φυτά χρησιμοποιούνται από τον ελληνικό λαό εμπειρικά και παραδοσιακά για εκατοντάδες χρόνια, ως τσάγια, ροφήματα και άλλες μορφές. Είναι, επίσης, πολύτιμα για τα αιθέρια έλαιά τους, όπου από αρχαιοτάτων χρόνων με απλές παραδοσιακές μεθόδους (υπερχείλιση σε λίπος) γινόταν εξαγωγή των αιθέριων ελαίων. Μαρτυρίες υπάρχουν τόσο στην Κρήτη, στα ανάκτορα του Μίνωα, ενώ στην Πύλο, στα ανάκτορα του Νέστορα, υπήρχε ειδικό δωμάτιο με τα «ζείδωρα» αιθέρια έλαια.

ΛΟΥΙΖΑ


Το «χόρτο του Θεού» λέγεται… λουίζα!




Αρχικά θα σάς μαγέψουν τα μικρά ανθάκια που στολίζουν αυτόν τον όμορφο φυλλοβόλο θάμνο, άλλοτε λευκά, μοβ ή ανοιχτόχρωμα πράσινα. Στη συνέχεια, η όσφρησή σας θα συλλάβει εκλεπτυσμένες λεμονάτες εσάνς να δροσίζουν ευχάριστα τον χώρο, ενώ όταν βράσετε τα λογχοειδή πράσινα φύλλα της, θα γευτείτε στον ουρανίσκο σας μια ευχάριστα ξινή γεύση που θα σάς χαρίσει ευεξία.
Το βότανο της Λουίζα, με το λατινικό όνομα «Lippia citriodora» ανήκει στην οικογένεια των Verbenaceae (που περιλαμβάνει περίπου 250 είδη) και κατάγεται από την Νότιο Αμερική και συγκεκριμένα τη Χιλή οι Ισπανοί την έφεραν στην Ευρώπη τον 17ο αιώνα. . Σήμερα όμως τη θεωρούμε πλέον και δικό μας φυτό και την αναφέρουμε εκτός από τα επιστημονικά της ονόματα Λιππία η κιτρίοσμος και λεμονόχορτο, λόγω της λεμονάτης μυρωδιάς των ανθών και των φύλλων της, αλλά στην Κρήτη που της έχουν ιδιαίτερη αδυναμία θα ακούσετε να την αποκαλούν και γοργογιάννη.Το άλλο του όνομα είναι λεμονόχορτο, αφού αν πιάσετε τα μικρά, λευκά του ανθάκια το χέρι σας θα μυρίζει... λεμόνι!
  Είναι πολυετές φυλλοβόλος θάμνος με ύψος από 1 μέχρι 2-2,5 μέτρα με έντονη οσμή λεμονιού(για αυτό λέγεται και λεμονόχορτο). Τα φύλλα της  είναι οδοντωτά σε σχήμα λογχοειδές με χρώμα πολύ ανοικτό πράσινο, ενώ  τα άνθη της είναι μικρά λευκά ή λευκορόδινα. Αγαπάει τον ήλιο, αντέχει στην παγωνιά (όχι σε πολύ χαμηλή) και θέλει το νεράκι της το καλοκαίρι(καλό πότισμα κάθε βδομάδα). Αναπτύσσεται καλύτερα σε ουδέτερα ή ελαφρά όξινα εδάφη που είναι πλούσια σε οργανική ύλη. Πολλαπλασιάζετε με μοσχεύματα αρχές Μαρτίου και θέλει το κλαδεματάκι της όταν πέσουν τα φύλλα της το φθινόπωρο.

Η όμορφη λουίζα είναι ένα ένα φαρμακευτικό λουλούδι που φροντίζει για την καλή μας υγεία με πολλούς τρόπους, ως αφέψημα ή λάδι, αφού τόσο τα άνθη, όσο και τα φύλλα της είναι ιδιαίτερα ευεργετικά  για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Σε τι βοηθά;
  • Για τα νοσήματα του στομάχου και του πεπτικού συστήματος το αφέψημά της είναι ευεργετικό και βοηθάει, όταν υποφέρουμε από δυσπεψία, μετεωρισμό, νευραλγίες και κολικούς του στομάχου και των εντέρων.
  • Σταματά τη διάρροια και την αιμορραγία
  • Βοηθά στο αδυνάτισμα και στην εξαφάνιση της κυτταρίτιδας και στην αποβολή των περιττών υγρών.
  • Είναι αποτελεσματικό τονωτικό, αλλά ταυτόχρονα και καταπραϋντικό.
  • Είναι αντιπυρετικό.
  • Είναι διουρητικό και συνίσταται σε περιπτώσεις νεφρολιθιάσεων.
  • Βοηθάει στην αποτοξίνωση του οργανισμού
  • Ανακουφίζει από τις ημικρανίες.
  • Καταπολεμά την κακοσμία του στόματος.
  • Το ζεστό έγχυμα της λουίζας είναι φημισμένο για της αφροδισιακές του ιδιότητες.
  • Χρησιμοποιήστε το έγχυμα του βοτάνου, για να πλύνετε και να καθαρίσετε το πρόσωπό σας.
  • Το έλαιό της βοηθά τις πληγές να επουλωθούν.
  • Ευεργετικό με καταπλάσματα στους νευρικούς πόνους και νευρικές κεφαλαλγίες, καθώς και στους πόνους των αυτιών.
  • Το αιθέριο έλαιο του φυτού χρησιμοποιείται και στην αρωματοποιία, ζαχαροπλαστική, ποτοποιία κ.λ.π.

Δίαιτα : Οι ευεργετικές ιδιότητες της λουίζας βοηθούν στην αποτοξίνωση και την αποβολή των περιττών υγρών από τον οργανισμό αλλά και την καύση της  κυτταρίτιδας. Είναι από τα πιο διάσημα βότανα για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. H συχνή χρήση της βοηθά στην αύξηση του ρυθμού του μεταβολισμού, στη ρύθμιση της όρεξης και στη διούρηση - γι’ αυτό και είναι μια καλή επιλογή για όσους ταλαιπωρούνται από κατακράτηση υγρών. Ακόμα, βοηθάει σημαντικά στη σύσφιξη του δέρματος. Επιλέξτε να πίνετε ένα φλιτζάνι αφέψημα περίπου 20 λεπτά πριν τα γεύματά σας. Προσπαθήστε να το τηρήσετε για 1-2 μήνες, κάντε ένα διάλειμμα 2 εβδομάδων και συνεχίστε ανάλογα με τα κιλά που θέλετε να χάσετε. Αν θέλετε, μπορείτε να το χρησιμοποιείτε και ως κομπρέσα.

Κακοσμία του στόματος : Αν νιώθετε ή σάς έχουν πει ότι το στόμα σας μυρίζει άσχημα, πιείτε ένα αφέψημα λουίζας. Φυσικά η κακοσμία είναι σύμπτωμα που οφείλεται σε πολλούς και διαφορετικούς λόγους, όπως στοματικά, οδοντιατρικά, αναπνευστικά ή γαστρεντερικά προβλήματα. Μέχρι να βρει την οριστική λύση, αφήστε 50 γρ. φύλλα λουίζας να μουλιάσουν για 15 λεπτά σε 1 λίτρο κρύο νερό και μετά βράστε τα για λίγα δευτερόλεπτα. Αφήστε τα να κάτσουν για άλλα 10 λεπτά, ώστε να διαλυθεί στο νερό το αιθέριο έλαιο του φυτού. Πιείτε 3-4 φλιτζάνια από αυτό το «τσάι» μέσα στη μέρα, και θα διαπιστώσετε ότι η κακοσμία θα καταπολεμηθεί.
Πού τη βρίσκουμε: 
  Η Λουίζα ανθίζει το καλοκαίρι και συνήθως φυτρώνει στις άκρες των εξοχικών δρόμων, στα πετρώδη εδάφη πολλών νησιών, ενώ σε περιοχές με γόνιμο έδαφος το ύψος της φτάνει το ενάμισι μέτρο. Καλλιεργείται σε κήπους ή σε γλάστρες στο μπαλκόνι και αντέχει ακόμα κι αν δεν ποτίζεται συχνά.Αποξηραμένα φύλλα βρίσκουμε σε όλα τα καταστήματα με βότανα, στα μεγάλα σούπερ μάρκετ ή σε φαρμακεία.
Οδηγίες Προετοιμασίας ... 

Έγχυμα : Aφού βράσει το νερό στο μπρίκι, το αποσύρετε από τη φωτιά, προσθέτετε τη συνιστώμενη δόση του βοτάνου και το αφήνετε σκεπασμένο για 5 λεπτά. Tο σουρώνετε και το πίνετε.
Aφέψημα : Tο αφέψημα ενδείκνυται για τα σκληρά φύλλα και τις ρίζες των βοτάνων. Στην περίπτωση αυτή, βράζετε το βότανο μαζί με το νερό για 5 λεπτά, το σουρώνετε και το πίνετε.
Το αιθέριο έλαιο : Το αιθέριο έλαιο της λουίζας θα το βρείτε εύκολα στα φαρμακεία ή στα καταστήματα βιολογικών ειδών. Λίγες μόνο σταγόνες πάνω σε ένα βαμβάκι, βοηθούν τις πληγές να επουλωθούν και τους μώλωπες να υποχωρήσουν. Όμως μην το παρακάνετε, γιατί η λουίζα έχει ιδιαίτερα υψηλή περιεκτικότητα σε καμφορά και μπορεί να σάς φέρει τα αντίθετα αποτελέσματα.


Αρωματική πρόταση:
 

Λουίζα με λεβάντα για ήρεμες ημέρες και νύχτες

Συστατικά:
  • 5-6 φύλλα λουίζας
  • 1 1/2 κουταλιά του γλυκού λεβάντα
  • 1 κούπα φυσικό μεταλλικό νερό
  • 1 κουταλιά του γλυκού μέλι
Οδηγίες: Βράστε το φυσικό μεταλλικό νερό στους απαιτούμενους βαθμούς (100° Κελσίου ) και κατόπιν ρίξτε τα φύλλα λουίζας και τα άνθη λεβάντας.
Αφήστε τα να βγάλουν το άρωμα τους για 4-5 λεπτά και, αφού το σουρώσετε και το σερβίρετε στην αγαπημένη σας κούπα, προσθέστε το μέλι.
Χαλαρώστε και απολαύστε το.


Λίγα μυστικά ακόμα
Μπορείτε ακόμα να φτιάξετε το ρόφημα του ενός λίτρου και να το βάλετε στο ψυγείο. Έτσι θα απολαύσετε το χαλαρωτικό ποτό σας παγωμένο ακόμα και στο γραφείο σας κατά τη διάρκεια της ημέρας. Φτιάξτε παγάκια από το ρόφημα που ετοιμάζετε και όχι από νερό, καθώς έτσι θα διατηρήσετε τη γεύση του ποτού σας αναλλοίωτη.

Λουϊζα: Ένα εξαιρετικό βότανο για την Κυτταρίτιδα

ΑΠΟ ΤΟ : 


Αν η μείωση της κυτταρίτιδας είναι ο κύριος στόχος σου βάλε στην άκρη, το δημοφιλες για αδυνάτισμα, πράσινο τσάι. Αν και είναι εξαιρετικό ρόφημα σίγουρα με σημαντικά ωφέλη στη αποτοξίνωση του οργανισμού, στην αύξηση του μεταβολισμού και γενικά στην υγεία και συνολική ευεξία του οργανισμού, για την αντιμετώπιση της κυτταρίτιδας το νούμερο ένα βότανο είναι η Λουίζα!

Η Λουίζα είναι από τα πιο φημισμένα φαρμακευτικά βότανα στον κόσμο για την συμβολή της στο αδυνάτισμα, τη λιποδιάλυση, την καταπολέμηση της κατακράτησης υγρών και ως εκ τούτου στη μείωση της κυτταρίτιδας.
Τα πλεονεκτήματά της δεν σταματούν όμως εκεί!
Βοηθά επίσης στην αύξηση του ρυθμού του μεταβολισμού και στην αντιμετώπιση του τυμπανισμού & των αερίων. Είναι δε πολύ εύγεστο ρόφημα με ελαφρώς λεμονάτο άρωμα και είναι ιδανικό για το βράδυ μιας και προσφέρει ένα αίσθημα χαλάρωσης και ευεξίας.

Οδηγίες: 

1. Βράζεις λίγο νερό σε ένα μπρίκι και μετά ρίχνεις μέσα μερικά φυλλαράκια χωρίς να συνεχίσεις το βράσιμο και το αφήνεις για 3-5 λεπτά ώστε να βγάλει το βότανο τις ωφέλιμες ουσίες του.
2. Στραγγίζεις το ρόφημα από τα φύλλα
3. Έτοιμο! Τέλειο για την κυτταρίτιδα αλλά και απολαυστικό ταυτόχρονα!

Έξτρα συμβουλές:
1. Μην βάλεις ζάχαρη! Αν θέλεις να το γλυκάνεις οπωσδήποτε χρησιμοποίησε stevia που είναι ένα φυσικό και υγιεινό γλυκαντικό. Μπορείς να το βρεις σε καταστήματα υγιεινής διατροφής αλλά και σε e-shop στο διαδύκτιο.
2. Η λουίζα μπορεί να αποτελέσει έναν σημαντικό σου σύμμαχο στην μάχη ενάντια στην κυτταρίτιδα αλλά από μόνη της δεν κάνει θαύματα. Θα πρέπει να είναι μέρος μιας συστηματικής ολικής αντιμετώπισης και συνοδεύεται με υγιεινή διατροφή, άσκηση και τοπική φροντίδα.

Προσοχή!
Συστήνεται να αποφεύγεται η χρήση της από όσους πάσχουν από υπόταση,
επειδή είναι διουρητική και μειώνει την πίεση.



ΠΗΓΕΣ : 


Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2013

Το λειόκαννο όπλο ως μέσο αυτοάμυνας;


Το λειόκαννο όπλο ως μέσο αυτοάμυνας;

Του Βαγγέλη Ντούσικου

Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο οι κάθε λογής ληστείες, κλοπές και διαρρήξεις έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας του απλού πολίτη. Καθημερινά στα δελτία ειδήσεων βλέπουμε διαρρήξεις σπιτιών με συναγερμό που είτε απομονώνεται είτε ο χρόνος αντίδρασης είναι αρκετά μεγάλος για να προληφθεί το έγκλημα. Ειδικά οι περιπτώσεις διάρρηξης με τους ενοίκους - ιδιαίτερα ηλικιωμένους - να κοιμούνται μέσα στο σπίτι ή να καταλήγουν να βρεθούν πρόσωπο με πρόσωπο με τους κακοποιούς, είναι μία μορφή παραβατικότητας που εξαπλώνεται και οι εγκληματίες έχουν αποθρασυνθεί. Η αστυνομία δεν μπορεί, φυσικά, να βρίσκεται παντού για να αντιμετωπίσει όλα τα περιστατικά και έτσι ο πολίτης αναγκάζεται να αυτοπροστατευθεί με οποιοδήποτε μέσο τού επιτρέπει ο νόμος. Ένα σύστημα συναγερμού είναι η αυτονόητη πρώτη γραμμή άμυνας, η οποία όμως λειτουργεί περισσότερο αποτρεπτικά, προειδοποιεί δηλαδή τους διαρρήκτες ότι το σπίτι δεν είναι ανοχύρωτο και ότι η όποια απόπειρά τους να παραβιάσουν το χώρο μας θα γίνει αμέσως αντιληπτή. Ωστόσο, αν τελικά γίνει παραβίαση (είτε διότι ο συναγερμός δεν λειτούργησε είτε γιατί ο κακοποιός κατάφερε να τον απενεργοποιήσει είτε γιατί δεν υπάρχει συναγερμός) και εντοπίσουμε τους εισβολείς την ώρα της διάρρηξης, το ένστικτο της επιβίωσης και φυσικά της παροχής ασφάλειας στην οικογένειά μας θα μας οδηγήσει να αντιδράσουμε εκείνη τη δεδομένη στιγμή για να υπερασπιστούμε αυτά που μας ανήκουν. Σε μία τέτοια περίπτωση, το λειόκαννο τουφέκι θα μπορούσε, υπό αυστηρές προϋποθέσεις τις οποίες τονίζουμε ιδιαίτερα στο παρόν άρθρο, να γίνει ένας αποτελεσματικός τρόπος άμυνας απέναντι στον εισβολέα. Είναι αυτό που μπορεί να προσφέρει την (πιθανώς λανθασμένη, αν δεν τηρηθούν οι προϋποθέσεις που αναλύουμε) αυτοπεποίθηση ότι η κατοχή του εξασφαλίζει την απόλυτη λύση απέναντι σε εγκληματίες εισβολείς.

Ο βασιλιάς των όπλων

Ο βασιλιάς πέθανε, ζήτω ο βασιλιάς! Κυριολεκτικά, αυτή είναι η μόνη φράση που ταιριάζει στο βασιλιά των όπλων, το λειόκαννο! Έγιναν πάμπολλες προσπάθειες με αναρίθμητες δικαιολογίες για να εξοστρακιστεί από τη θέση του, να παραγκωνιστεί, να αντικατασταθεί προσωρινά χάριν της νέας τεχνολογίας και των «πλεονεκτημάτων» διαφορετικών όπλων για να κάνει την επανεμφάνισή του πανηγυρικά και να δηλώνει πανταχού παρόν και έτοιμο να αντιμετωπίσει και να φανεί χρήσιμο σε οποιαδήποτε εφαρμογή-χρήση του ζητηθεί. 

Το λειόκαννο αποτελεί το πρωταρχικό, πρωτότυπο είδος όπλου χειρός (ουσιαστικά, μία μικρογραφία κανονιού). Η ανάγκη για μεγαλύτερη απόκρυψη και ευκολότερη φορητότητα ήταν που δημιούργησε τις γνωστές μας πιστόλες. Όλα τα είδη φορητού οπλισμού (τυφέκια, πιστόλια, περίστροφα) προέρχονται από το λειόκαννο όπλο ως εξελίξεις του ανά τους αιώνες για την κάλυψη διαφορετικών αναγκών. Ιστορικά, υπάρχουν αναφορές για πειραματικά λειόκαννα από τον 13ο αιώνα. Επίσημα, η εταιρεία Beretta διαφημίζεται ως ο παλαιότερος κατασκευαστής όπλων από το 1500, όπου αναφέρεται η κατασκευή και προμήθεια όπλων και ανταλλακτικών στο στρατό των τότε κρατών–πόλεων.

Τα λειόκαννα τυφέκια έχουν πάρει μέρος σε όλους τους πολέμους και τις ένοπλες συγκρούσεις από την πρώτη εμφάνισή τους μέχρι σήμερα σε διάφορες μορφές, είτε ως επίσημα χορηγούμενο όπλο στρατού είτε ως πιο προσιτό και ευκολότερα διαθέσιμο στον απλό λαό που αντιστεκόταν στους κατακτητές. Μάλιστα στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, γνωστό ως «πόλεμο των χαρακωμάτων», ήταν τέτοια η αποτελεσματικότητά τους ώστε οι Γερμανοί προσπάθησαν να απαγορεύσουν τη χρήση τους, καταγγέλλοντας επίσημα τον Αμερικανικό Στρατό που τα χρησιμοποιούσε, για εγκλήματα πολέμου. Και θα το κατόρθωναν, αν δεν έκαναν το λάθος να κάνουν λόγο για μολυβένια βλήματα στην καταγγελία τους, ενώ αυτά που χρησιμοποιούσαν οι Αμερικάνοι είχαν ορειχάλκινη επίστρωση.

Σήμερα, τα λειόκαννα υπηρετούν καθημερινά στα χέρια των στρατιωτών στα πεδία μάχης του Αφγανιστάν και στο Ιράκ, σε πλοία και ταχύπλοα του Ναυτικού - Λιμενικού όσο και κατά της εγκληματικότητας στα χέρια των αστυνομικών πολλών χωρών, ιδιαίτερα στις Η.Π.Α. Τέτοιου είδους όπλα βρίσκονται εν υπηρεσία όλο το 24ωρο μέσα σε περιπολικά, πλοία και ελικόπτερα και αποδεικνύουν καθημερινά αυτό που είπαμε στην αρχή του άρθρου, ότι όσο και αν προσπαθούν να τα αντικαταστήσουν με κάποια πρόταση νεότερης τεχνολογίας τόσο αυτά θα επιστρέφουν δριμύτερα καλύπτοντας τον πολλαπλό τους ρόλο. Ακόμα και στην καινούργια μάστιγα της πειρατείας από Σομαλούς στην Αραβική θάλασσα και στον Ινδικό Ωκεανό, τα λειόκαννα έχουν κυρίαρχη θέση στα καράβια που επανδρώνονται με προσωπικό σεκιούριτι, προσφέροντας αναντικατάστατες υπηρεσίες ζωτικής σημασίας, στις οποίες άλλα σύγχρονα όπλα διαμετρήματος 5.56x45 μειονεκτούν καθολικά (ένα μεγάλο θέμα που ίσως μας δοθεί η ευκαιρία να καλύψουμε εκτενέστερα σε ξεχωριστό άρθρο, σε κάποιο από τα επόμενα τεύχη). Με δυο λόγια, μιλάμε για ένα όπλο που έχει δοκιμαστεί σε όλες τις συνθήκες και έχει αποδείξει την αξία του σε όλα τα σενάρια χρήσης.

Ποια είναι τα λειόκαννα όπλα

Ποια είναι λοιπόν τα λειόκαννα τυφέκια που λανθασμένα στη χώρα μας ονομάστηκαν και ταυτοποιήθηκαν με τα «κυνηγετικά», τόσο από την πλευρά του νομοθέτη όσο και στη διαδικασία αγοράς και χρήσης τους; Όπως ορίζει το άρθρο 1 παρ. β του νόμου 2168/93 (ΦΕΚ 147/Α/3-9-93) περί όπλων και εκρηκτικών: Κυνηγετικά όπλα είναι τα επωμιζόμενα μονόκαννα και δίκαννα, επαναληπτικά και ημιαυτόματα όπλα, που έχουν το εσωτερικό της κάνης τους λείο και όχι ραβδωτό, μήκος κάννης τουλάχιστον πενήντα εκατοστών του μέτρου και συνολικό μήκος τουλάχιστον ενός μέτρου, σταθερό, μη πτυσσόμενο κοντάκι, λειτουργούν με δύναμη πού παράγεται από την καύση πυρίτιδας, προορίζονται αποκλειστικά και μόνο για την άσκηση θήρας ή εξάσκηση στη σκοποβολή, φέρουν συνολικά μέχρι τρία φυσίγγια και δεν δύναται να δεχθούν περισσότερα από τρία φυσίγγια. Τα όπλα αυτά κατατάσσονται σε δύο κατηγορίες, τις Α' και Β'. Στην κατηγορία Α' υπάγονται όσα έχουν κάννη μήκους μέχρι 60 εκατοστών και στην κατηγορία Β' τα λοιπά κυνηγετικά όπλα, στα οποία περιλαμβάνονται και λειόκαννα μικρού διαμετρήματος, τύπου Flobert.

Όπως παρατηρείτε, πουθενά ο νόμος δεν χρησιμοποιεί την ελληνική πατροπαράδοτη ονομασία «καραμπίνα». Σε όλες τις γλώσσες από τις οποίες δανειστήκαμε αυτό το όνομα, carbine σημαίνει μία πιο κοντή έκδοση ενός τυφεκίου μάχης που για λόγους άνεσης και φορητότητας χρησιμοποιείται από ειδικότητες που ίσως χρειάζονται μία τέτοια κοντύτερη έκδοση, π.χ. από αλεξιπτωτιστές ή από όσους δεν εμπλέκονται άμεσα στη μάχη με αυτά τα όπλα (οδηγούς οχημάτων και τεθωρακισμένων αρμάτων, υποστηρικτές πολυβολητών κ.λπ.). Δεν υπάρχει καταγεγραμμένη κάποια συγκεκριμένη χρονική στιγμή που στην Ελλάδα το λειόκαννο ονομάστηκε καραμπίνα ή κυνηγετικό. Κατά την άποψη του γράφοντος, η ονομασία προήλθε πιθανότατα από το αμερικανικό M1 30 Carbine (γνωστότατο ως «καραμπινάκι») ή από το ιταλικό τυφέκιο Carcano M 1891 Cavalleria, γνωστό και ως αραβίδα. Και τα δύο όπλα ήρθαν στην Ελλάδα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και κάποιοι, για να τα κρατήσουν στην κατοχή τους, τα μετέτρεψαν σε λειόκαννα "κυνηγετικά", αλλοιώνοντας τις ραβδώσεις στις κάννες και αλλάζοντας το διαμέτρημα. Αυτό αποτελούσε συνήθη πρακτική της εποχής ακόμα και για τον Γκρα, ώστε να μπορούν να βάλλουν φυσίγγια με σκάγια για κυνήγι.

Τις δεκαετίες που ακολούθησαν, η χρήση του λειόκαννου - κυνηγετικού εξαπλώθηκε τόσο ώστε η εικόνα αυτού του όπλου να είναι σήμερα από τις πλέον οικείες στη χώρα μας. Όλοι φέρνουμε στο μυαλό μας εικόνες του "παππού" ή του "μπαμπά" να το βαστούν γυρνώντας από κυνήγι ή να βρίσκεται κρεμασμένο στον τοίχο του πατρικού σπιτιού, στο χωριό. Και σίγουρα, το μεγαλύτερο ποσοστό των κατόχων αεροβόλων, έκανε με κάποιο λειόκαννο την πρώτη γνωριμία του και τα πρώτα βήματά του στον κόσμο των πραγματικών όπλων.

Οι δύο κλασικοί τύποι επαναληπτικών λειόκαννων τυφεκίων είναι:

* Το επαναληπτικό τυφέκιο με την κίνηση κλείστρου από τη σκανδαλοθήκη. Αυτό είναι το πασίγνωστο από τις ταινίες γουέστερν τουφέκι που χρησιμοποιούσαν οι "καουμπόιδες".
* Το θρυλικό επαναληπτικό λειόκαννο, το ευρύτερα γνωστό σε εμάς ως "χράπα-χρούπα" - ονομασία που του δόθηκε λόγω του θορύβου που παράγει η κίνηση όπλισης - και που οι πρωταγωνιστές των ταινιών δεν νοείται να μη χρησιμοποιούν και φυσικά δεν παραλείπουν ποτέ να ξαναγεμίσουν. Τόσο αυτοί όσο και οι αντίπαλοί τους το έχουν πάντα μαζί τους, ως το απόλυτο όπλο που θα τους «ξελασπώσει» από οποιαδήποτε δύσκολη κατάσταση και θα καθηλώσει τον οποιονδήποτε εχθρό.
Όπως λένε οι θιασώτες του, αυτός ο δεύτερος τύπος λειόκαννου όπλου δίνει στον κάτοχό του απόλυτη και αδιαμφισβήτητη κυριαρχία στο χώρο και μπορεί να πρωταγωνιστήσει σε όλα τα πιθανά σενάρια που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ένα όπλο. Και δεν έχουν άδικο: Είναι από τις λίγες φορές που η πραγματικότητα δεν απέχει πολύ από τον μύθο!

Ας δούμε αναλυτικά σε ποιες μορφές κατασκευάζεται το λειόκαννο όπλο. Όπως αναφέρει και ο ορισμός του στο νόμο, υπάρχουν:

* Τα μονόκαννα: Είναι τυφέκια τα οποία δεν έχουν αποθήκη για παραπάνω φυσίγγια και μόλις πυροδοτήσουν θα πρέπει να ανοίξει η κάννη από τη βάση για να επαναγεμίσουμε χειροκίνητα.
* Τα δίκαννα. Αυτά χωρίζονται σε πλαγιόκαννα και αλληλεπίθετα (τα γνωστά σούπερ ποζέ), με δυνατότητα να έχουν δύο σκανδάλες, ώστε να μπορούμε να διαλέξουμε ποια κάννη θα χρησιμοποιούμε για μακρινές ή κοντινές τουφεκιές.
* Τα ημιαυτόματα. Είναι οι γνωστές μας "καραμπίνες". Κάθε φορά που πυροδοτούμε, ο μηχανισμός τους επαναγεμίζει ένα φυσίγγιο στη θαλάμη, με αποθήκες 3 έως και 8 φυσιγγίων, ανάλογα με την έκδοση. Εδώ πρέπει να προσθέσουμε άλλη μια λανθασμένη ελληνική ορολογία. Ο κόσμος αναφέρεται σ' αυτό τον τύπο όπλου ως αυτόματο, κάτι που είναι λάθος. Ο ορισμός του αυτόματου όπλου είναι ότι με ένα σταθερό πάτημα της σκανδάλης μπορεί να αδειάσει όλη την αποθήκη των φυσιγγίων, αλλά όπως είπαμε παραπάνω, στη συγκεκριμένη κατηγορία όπλων δεν υφίσταται τέτοιος μηχανισμός.
* Τα επαναληπτικά. Είναι οι γνωστές «χράπα–χρούπα» ή καουμπόικες. Εχουν αποθήκη 3 έως 9 φυσιγγίων αλλά απαιτείται χειροκίνητη επαναγέμισή τους από το χειριστή.
* Τα πλήρως αυτόματα. Η χρήση τους είναι συγκεκριμένη και περιορισμένη. Δυνατότητα αγοράς αυτών των όπλων έχει μόνο ο στρατός και τα σώματα ασφαλείας.

Το επαναληπτικό λειόκαννο ("χράπα-χρούπα")

Στο παρόν άρθρο θα ασχοληθούμε περισσότερο με το επαναληπτικό λειόκαννο τουφέκι, τη θρυλική «χράπα–χρούπα» και το ρόλο της για αμυντική χρήση – αυτοάμυνα. Σχεδιαστής του ήταν ο Κρίστοφερ Μάινερ Σπένσερ, της εταιρείας Spencer Repeating Rifle, το 1882. Ακολούθησαν οι εταιρείες Ithaca και Winchester, το μοντέλο 1897 της οποίας έλαβε επίσημα μέρος στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1917. Το μοντέλο αυτό, μαζί με αυτό της Ithaca, εξακολουθούν να έχουν μεγάλη ζήτηση γιατί διαθέτουν ένα παλαιό κατασκευαστικό χαρακτηριστικό, το οποίο αφαιρέθηκε στα σύγχρονα όπλα χάριν της ασφαλούς χρήσης και της αποφυγής ατυχημάτων. Οι πρώτες γενιές δεν διέθεταν ασφάλεια απομόνωσης της σκανδάλης. Πρακτικά αυτά τα όπλα είναι γρηγορότερα, γιατί κρατώντας τη σκανδάλη πατημένη, πυροδοτούν κάθε φορά που η «πάπια» εισάγει καινούργιο φυσίγγιο στη θαλάμη.

Η χειροκίνητη λειτουργία του όπλου είναι αυτή που συνέβαλε τα μέγιστα στην αξιοπιστία του και στη θρυλική αναγνώρισή του και όχι άδικα. Απλή, άμεση και με τον χρήστη εν κινήσει, δίνει το μέγιστο της αξιοπιστίας που ζητά ο καθένας από ένα όπλο. Από τη στιγμή που πυροδοτούμε τραβάμε προς τα πίσω τον υποφυλακτήρα – «πάπια». Αυτός, κινούμενος σε ράγες, απασφαλίζει το κλείστρο μετακινώντας το προς τα πίσω, ενεργοποιούνται ο εξολκέας και ο εξωστήρας του κλείστρου για να εκκενώσουν την θαλάμη από το άδειο φυσίγγιο ενώ ταυτόχρονα η αποθήκη απελευθερώνει το νέο φυσίγγιο στη ράμπα της. Κινώντας την «πάπια» μπροστά, το νέο φυσίγγιο μεταφέρεται από τη ράμπα (ανεβαίνει) στη θαλάμη, ασφαλίζει το κλείστρο στη θέση του και στο τέλος της διαδρομής το όπλο είναι έτοιμο να πυροδοτήσει ξανά. Ο μηχανισμός είναι όσο πιο απλός γίνεται και δεν απαιτεί παρά το μίνιμουμ συντήρησης ενός όπλου. Όπως λένε οι Αμερικανοί, αυτό το όπλο είναι foolproof (αλάνθαστο, σίγουρο, με εγγυημένο αποτέλεσμα). Σ ένα τέτοιο όπλο μπορούμε να γεμίσουμε και να πυροδοτήσουμε απροβλημάτιστα εναλλαγές φυσιγγίων διαφορετικού βάρους και ισχύος κάτι που τα ημιαυτόματα τυφέκια δεν μπορούσαν να παρέχουν μόλις πριν λίγα χρόνια. Ακόμα και σήμερα, οι «εμπλοκές» μεταξύ διαφορετικών φυσιγγίων στα ημιαυτόματα είναι ένα πρόβλημα που δεν μπορεί εύκολα να αποφευχθεί και να μηδενιστεί, παρά μόνο να περιοριστεί σε ένα μίνιμουμ.

Διαθέσιμα πυρομαχικά

Τα διαθέσιμα πυρομαχικά είναι αναρίθμητα και ικανά να καλύψουν όλες τις ανάγκες οποιουδήποτε χρήστη. Ίσως αποτελεί το μοναδικό όπλο που έχει τέτοια ποικιλία πυρομαχικών. Υπάρχουν πάρα πολλά διαφορετικά διαμετρήματα αλλά εδώ θα επικεντρωθούμε στο γνωστό 12 Gauge, το οποίο δεν πρέπει να το μπερδεύουμε με τα γνωστά χιλιοστά διαμέτρου των ραβδωτών πυρομαχικών. Το όνομά του προέρχεται από τον τρόπο που κατηγοριοποιούσαν τα κανόνια εκείνης της περιόδου: 12 Gauge σημαίνει ότι το βάρος μίας μολύβδινης σφαίρας που χωράει στην εσωτερική διάμετρο της κάννης έχει βάρος 1/12 της λίβρας, δηλαδή ζυγίζει περίπου 38 γραμμάρια και έχει μήκος 0.729" (ίντσες). Οι παραλλαγές του σε ισχύ από το βασικό μήκος φυσιγγίου 2 ¾ της ίντσας με βάρος που ξεκινά από τα 24 γραμμάρια έως 40 γραμμάρια, τις 3 ίντσες το γνωστότατο Magnum έως 56 γραμμάρια άλλα και το νεότερο και ισχυρότερο Super Magnum στις 3 ½ ίντσες στα 64 γραμμάρια. 

Ξεκινώντας από τα μη πυρομαχικά LTH ammo (Less Than Lethal) δηλαδή μη θανατηφόρα, υπάρχουν πυρομαχικά για χρήση από στρατό και σώματα ασφαλείας σε διαδηλώσεις και για χειρισμό κρίσεων – εξεγερμένου πλήθους: βλήματα με τοξικά αέρια, βλήματα ανεξίτηλου χρωματισμού υπόπτων ή δραστών και βλήματα μονόβολα ή σκάγια από καουτσούκ. Παρά τον καθαρά κατασταλτικό χαρακτήρα τους, η ύπαρξη θανατηφόρων αποτελεσμάτων από τη χρήση τέτοιου είδους πυρομαχικών (βλήματα καουτσούκ), εντάσσει τα τελευταία σε μία «γκρίζα ζώνη». Το ίδιο «γκρίζα» και απαγορευμένη στην Ελλάδα είναι η εισαγωγή, διάθεση στην αγορά και χρήση από πολίτες τέτοιων πυρομαχικών, ως "μη κυνηγετικών". Εντελώς λανθασμένη είναι και αντίληψη ότι τα πλαστικά βλήματα δεν είναι θανατηφόρα. Κατ' αρχάς, να διευκρινίσουμε ότι δεν υπάρχουν εργοστασιακά κατασκευασμένα πυρομαχικά με πλαστικά σκάγια. Η λαϊκή έκφραση αναφέρεται στη χειροποίητη γέμιση, όπως αναφέρεται και στα γεμισμένα με χοντρό αλάτι «αλατοφύσιγγα», τα οποία είναι παράνομα αλλά και μη ασφαλή γόμωση. Αν πυροδοτήσουμε τέτοιου είδους πλαστικά βλήματα - σκάγια, αφενός θα έχουμε διάτρηση στο σώμα αφετέρου θα ήταν πιθανή η διάσπασή τους μέσα στα ζωτικά όργανα, κάτι που θα καθιστούσε τρομερά δύσκολη κάθε χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεσή τους. Γι' αυτό, σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να τα ονομάσουμε μη θανατηφόρα.
Υπάρχουν αμέτρητες επιλογές γομώσεων από ελαφριές για σκοποβολή Σκήτ και Τραπ των 24 & 28 γραμμαρίων, τα καθαρά κυνηγετικά για πουλιά, λαγό από #11 έως #2 και τα «δράμια» δηλαδή τα βόλια σε 24βολα, 16βολα, 12βολα, 9βολα και τα μονόβολα για τριχωτό θήραμα, αγριογούρουνα τα οποία ενδείκνυνται και για αμυντική χρήση.

Το λειόκαννο στην αυτοάμυνα

Αφού αναλύσαμε τα χαρακτηριστικά, το μηχανισμό λειτουργίας και τα πυρομαχικά της "χράπα-χρούπα", είναι ώρα να δούμε και τις ικανότητές της και το ρόλο της ως όπλο αυτοάμυνας. Μερικές από τις ερωτήσεις που χρήζουν απάντησης πριν την αγορά ενός όπλου για αυτοάμυνα είναι οι εξής: Ποια είναι και μέχρι πού φτάνει η αμυντική, δηλαδή η νόμιμη χρήση του όπλου από έναν πολίτη μέσα στην οικία του, για να αντιμετωπίσει έναν ένοπλο εγκληματία; Ποια περιθώρια έχει και πώς θα μπορέσει να το χρησιμοποιήσει για να σώσει τη ζωή του, την οικογένειά του και την περιουσία του; Πόσο αποτελεσματικό είναι ένα τουφέκι μέσα στο σπίτι; Καλύπτεται και σε ποιο βαθμό νομικά, σε περίπτωση που κάνει μια τέτοια χρήση; Ο υποψήφιος αγοραστής θα πρέπει να είναι προετοιμασμένος να απαντήσει στην εξής ερώτηση που κάνουν σε όλα τα σοβαρά εκπαιδευτικά σεμινάρια που γίνονται στις Η.Π.Α.: "Είσαι έτοιμος να σκοτώσεις ή να σκοτωθείς;" Γιατί από την στιγμή που αποφασίζει κάποιος να αγοράσει όπλο και να αντιμετωπίσει τον εγκληματία, όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά. Πόσο προετοιμασμένος είναι ώστε να μην καταρρεύσει ψυχολογικά πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το συμβάν; Πέραν των νομικών συνεπειών, θα πρέπει επίσης να σκεφτεί σοβαρά τις ψυχολογικές επιπτώσεις που θα είναι δυσβάσταχτες στο οικογενειακό, φιλικό και εργασιακό περιβάλλον του. Είναι προφανές ότι η κατοχή και χρήση ενός όπλου για αυτοάμυνα όταν παραστεί ανάγκη προϋποθέτει ότι έχουμε ήδη δώσει μία προσωπική μάχη με τον εαυτό μας και ότι μετά από πολλή σκέψη έχουμε δώσει απαντήσεις στα παραπάνω κρίσιμα ερωτήματα.

Αφού γίνει αυτό, θα πρέπει να σκεφτείτε ποιες προσαρμογές πρέπει να γίνουν μέσα στο σπίτι. Ποιες χωροταξικές αλλαγές θα χρειαστούν ώστε να αυξήσετε την ορατότητά σας στα ευάλωτα σημεία; Πόσο δύσκολος είναι ο χειρισμός ενός όπλου μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; Ποια είναι τα αντανακλαστικά σας σε ένα απότομο ξύπνημα; Ποια πρέπει να είναι η νοοτροπία και η εκπαίδευση που πρέπει να έχουν λάβει τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας ώστε να υπάρξει μία ομοιογενής και, πρωτίστως, ασφαλής αντίδραση απ' όλους, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν μικρά παιδιά και τα δωμάτιά τους βρίσκονται ανάμεσα σε εμάς και τον δράστη;

Εφόσον έχουμε, έστω θεωρητικά, απαντήσει σ’ αυτά τα ζητήματα και έχουμε αναπτύξει κάποιον σχεδιασμό προχωράμε στην πιθανή χρήση όπλου ώστε να αποτραπεί η ενδεχόμενη εγκληματική πράξη εναντίον μας. Σε σεμινάριο εκπαιδευτών στις Η.Π.Α. στο αμυντικό λειόκαννο που παρακολούθησε ο υπογράφων οι αμερικάνοι δήλωσαν Ο χειρότερος και πιο τρομακτικός θόρυβος στο απόλυτο σκοτάδι είναι ο ήχος όπλισης κλείστρου μίας «χράπα - χρούπα». Εδώ να σημειώσουμε ότι εξαρτάται φυσικά και από το περιβάλλον που βρισκόμαστε, καθώς και από την απόσταση που μπορούμε να βάλλουμε κατά του αντίπαλου στόχου. Άλλες είναι οι αποστάσεις και οι παράμετροι ασφαλείας σε πυκνοκατοικημένες περιοχές και άλλες σε κατοικίες με υπαίθριους χώρους ή στα χωριά. Ακόμα και μέσα στην πόλη οι διαφορές μεταξύ διαμερίσματος πολυκατοικίας και μονοκατοικίας είναι μεγάλες και καθοριστικές για το αποτέλεσμα. Μέσα σε ένα διαμέρισμα, η χρήση κυνηγετικού φυσιγγίου για μεγάλα πουλιά, λαγό #5 - #4 είναι σαφέστατα ασφαλέστερη για τον περίγυρο, επειδή μειώνει στο ελάχιστο δυνατό την πιθανότητα διάτρησης και ατυχήματος, ενώ θα έχει επιτύχει τον σκοπό να τραυματίσει/αφοπλίσει τον αντίπαλό μας δράστη και να σταματήσει την εχθρική πράξη του εναντίον μας. Άποψη του γράφοντος είναι ότι μέσα σε διαμέρισμα, με ανώτερη απόσταση εμπλοκής τα 7 μέτρα, δεν απαιτείται ισχυρότερο φυσίγγιο από τα 24βολα, ακόμα και αν χρειαστεί να γίνει μερική διάτρηση επίπλων ή εμποδίων στο χώρο. Τα 9βολα ή μονόβολο δεν θα προσφέρουν τίποτα παραπάνω εκτός από υπερδιάτρηση και έκθεση σε κίνδυνο των συγκατοίκων ή ακόμα και των γειτόνων. Μην ξεχνάμε ότι το 9βολο έχει μέσα 9 σφαιρικά βλήματα, των (σχεδόν) 8 χιλιοστών έκαστο. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι βάλλεται ο αντίπαλος ταυτόχρονα με 9 σφαίρες των 7.65 χιλιοστών. Σ' αυτή την απόσταση έως 15 μέτρων ένα καλής ποιότητας πυρομαχικό προσφέρει μία σφιχτή συγκέντρωση όσο ολόκληρη η θωρακική χώρα. Τα πολλαπλά τραύματα σε ζωτικά όργανα θα είναι φονικά και πρέπει να έχουμε σκεφτεί από πριν τον παράγοντα του δικαστηρίου και των νόμων. Φανταστείτε ότι το περίφημο πιστόλι του Τζέημς Μποντ, Walther PPK, έχει ακριβώς αυτό το διαμέτρημα 32 acp – 7.65 mm. Το ισχυρότερο φυσίγγιο δεν αποτελεί πανάκεια και ούτε φυσικά είναι εύκολο για το μέσο χρήστη, λόγω ανάκρουσης. Λόγω διαφορετικής σωματικής διάπλασης, μυϊκής δύναμης ή ικανότητας δεν μπορούν όλοι να χρησιμοποιούν τα ισχυρότερα πυρομαχικά, ούτε είναι αναγκαίο!

Η απαραίτητη εκπαίδευση

Η σωστή και αποτελεσματική χρήση του όπλου για αυτοάμυνα είναι καθοριστικός παράγοντας επιβίωσης. Η σωστή και γρήγορη σκόπευση είναι αυτή που θα επιφέρει το αποτέλεσμα. Κι αυτό επιτυγχάνεται μόνο μέσω συνεχούς και σοβαρής προπόνησης στο σκοπευτήριο. Μία καλή κυνηγετική εμπειρία είναι πάντοτε καλοδεχούμενη, όμως το μόνο που μπορεί να προσφέρει είναι η γρήγορη επώμιση και η σωστή σκόπευση και οι παράγοντες αυτοί δεν είναι αρκετοί για την αυτοάμυνά μας, η οποία προϋποθέτει και τη σωστή στρατηγική.

Και εδώ μόλις ανοίξαμε το μεγάλο κεφάλαιο της σωστής εκμάθησης και εκπαίδευσης στο Σκοπευτήριο.
Νομικά στην Ελλάδα απαγορεύεται η εκπαίδευση στα όπλα για αμυντική χρήση! Επιτρέπεται μόνο για αθλητικούς σκοπούς, στο αγώνισμα της σκοποβολής. Δυστυχώς, όμως, οι έννοιες αθλητικής σκοποβολής και αμυντικής χρήσης-αυτοάμυνας είναι αλληλοσυγκρουόμενες: Πολλά από αυτά που θα διδαχθεί ο αθλητής σκοπευτής στο αγώνισμα της πρακτικής σκοποβολής με λειόκαννο θα θέσουν την ζωή του σε άμεσο κίνδυνο όταν παραστεί ανάγκη να χρησιμοποιήσει το όπλο αυτό για αυτοάμυνα. Για παράδειγμα, στην αγωνιστική σκοποβολή οι αθλητές έχοντας αντίπαλο το χρονόμετρο τρέχουν πλησιάζοντας και πυροβολώντας τον χάρτινο στόχο όσο πιο γρήγορα μπορούν. Αντίθετα, στην αυτοάμυνα ο βασικότερος κανόνας είναι να δημιουργήσουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απόσταση από την απειλή. Θα πρέπει πρωτίστως να καλυφθούμε, συνήθως βαδίζοντας προς τα πίσω ή υπό γωνίες στην πλησιέστερη και καλύτερη ασφαλή θέση και μετά να ανταποδώσουμε τα πυρά, αν αυτό είναι εφικτό. Επειδή τώρα το ανθρώπινο σώμα μπαίνει ενστικτωδώς σε κατάσταση "ασφαλούς λειτουργίας" όταν απειλείται - δηλαδή τα αντανακλαστικά μας λειτουργούν μηχανικά, με τον τρόπο που τα εκπαιδεύσαμε και οι μύες κάνουν τις κινήσεις που έχουν συνηθίσει να κάνουν - το μυαλό δεν θα έχει τη χρονική ευχέρεια να επιλέξει μία διαφορετική τακτική τα κρίσιμα δευτερόλεπτα μίας μάχης. Οπότε αντί να καλυφθεί, ένας καλά εκπαιδευμένος αθλητής σκοποβολής θα τρέξει καταπάνω στην απειλή.

Με ποιο τρόπο μπορεί κάποιος να ξεπεράσει αυτό το "εμπόδιο"; Προτείνουμε μία εφικτή και απολύτως εντός των νομίμων ορίων λύση: Ο υποψήφιος αγοραστής - χρήστης μέσα στο ασφαλές περιβάλλον του Σκοπευτηρίου και χρησιμοποιώντας το λειόκαννο σε σταθερό στόχο να προπονηθεί αρκετά στη σωστή επώμιση και σκόπευση, ενώ μέσα από προπονήσεις Πρακτικής Σκοποβολής να συνηθίσει την κίνηση και τη γρήγορη επαναγέμιση του τυφεκίου. Μ' αυτόν τον τρόπο, θα αποκτήσει πολύτιμες γνώσεις και εμπειρία και από το στάδιο αυτό και πέρα η τελειοποίησή του θα εξαρτηθεί από την εξατομίκευση της προπόνησης στο δικό του χώρο τόσο με ξηρά προπόνηση όσο και με συγκεκριμένους βηματισμούς χωροταξικά, ώστε να αναπτύξει τη δική του στρατηγική αντιμετώπισης κάθε πιθανού εισβολέα.

Φύλαξη

Ένα επίσης σημαντικό κομμάτι είναι αυτό της φύλαξης του όπλου. Ο νόμος, αναφερόμενος ίσως προληπτικά σε ενδεχόμενο ατύχημα από τους υπόλοιπους ενοίκους (οικογένεια, παιδιά), ορίζει ότι το όπλο πρέπει να φυλάσσεται ξεχωριστά από τα πυρομαχικά. Καταρχήν να πούμε ότι ο νόμος περί αγοράς και κατοχής λειόκαννων όπλων είναι λάθος κι εξαρχής λείαν «επικίνδυνος». Το ίδιο το κράτος παραδέχεται μέσω αυτού ότι δεν απαιτεί από τον υποψήφιο καμία πιστοποίηση εκπαίδευσης ( ουσιαστικά, μόνο ποινικό μητρώο και γνωμάτευση παθολόγου ιατρού). Και δυστυχώς, λόγω πλημμελούς φύλαξης, συχνά θρηνούμε θύματα, συνήθως παιδιά - όχι μόνο απλών πολιτών αλλά και αστυνομικών! - τα οποία αυτοτραυματίζονται ή τραυματίζουν συγγενικά τους πρόσωπα. Αιτία η ανευθυνότητα του κατόχου του όπλου και η παντελής έλλειψη παιδείας στα θέματα του ασφαλούς χειρισμού αλλά και της ύπαρξης ενός όπλου στον χώρο.

Αλλά η συγκεκριμένη διάταξη του νόμου που ορίζει, για προληπτικούς λόγους, τα της φύλαξης του όπλου, καθιστά αδύνατη την άμεση πρόσβασή μας σε ένα γεμάτο όπλο τη στιγμή ακριβώς που το χρειαζόμαστε. Γι' αυτό, όλα έχουν να κάνουν με τη σωστή νοοτροπία και τις αλλαγές και βελτιώσεις που θα χρειαστεί να κάνει κάποιος πριν ακόμα αποκτήσει όπλο. Η σωστή παιδεία και η προσαρμογή όλων των μελών της οικογένειας μέσω συζήτησης και εκμάθησης των βασικών κανόνων ασφαλείας είναι καθοριστικοί παράγοντες. Ο ημιμαθής που αποκτά λανθασμένη σιγουριά θα είναι πάντοτε επικίνδυνος είτε οδηγεί αυτοκίνητο είτε χειρίζεται όπλο. Όταν υπάρχει σεβασμός στο όπλο και όχι φόβος, υπέρ-ενθουσιασμός, άγνοια ή παραμερισμός κινδύνου, τότε δεν θα υπάρχει κανένα πρόβλημα.
Από την στιγμή λοιπόν που κάποιος θέλει να προμηθευτεί νόμιμα ένα όπλο για την αυτοάμυνά του καλό είναι να μάθει να το χειρίζεται όσο το δυνατόν καλύτερα. Ο γράφων θα προτιμούσε να έχει για γείτονα κάποιον που να ξέρει να χειρίζεται άριστα ένα όπλο με ελαφριά φυσίγγια για πουλιά ή πήλινους στόχους παρά κάποιον που μόλις βγήκε από το οπλοπωλείο με δώρο ένα κουτί μάγκνουμ που δεν έχει χρησιμοποιήσει ποτέ και περιμένει τον κλέφτη να του αποδείξει πόσο ισχυρό είναι...

ΟΔΗΓΟΣ ΑΓΟΡΑΣ

Ας δούμε αναλυτικά τις επιλογές και τα μοντέλα που προσφέρει η ελληνική αγορά, η οποία αν και επί το πλείστον κυνηγετική τα τελευταία χρόνια διαθέτει μοντέλα των περισσότερων εταιρειών του χώρου και αρκετά μεγάλη γκάμα προϊόντων, λόγω σκοπευτικής αλλά και αμυντικής ζήτησης. Άλλωστε τα επαναληπτικά λειόκαννα είναι από τις φθηνότερες επιλογές της αγοράς. Το μικρότερο κόστος τους οφείλεται λόγω στην απλότητα του μηχανισμού και στα υλικά κατασκευής τα οποία είναι συνήθως πλαστικά που πλεονεκτούν στη συγκεκριμένη χρήση και όχι ακριβά ξύλα ή σκαλίσματα που συναντάμε στα ημιαυτόματα. Η διαφορά τιμής είναι σχεδόν 50% στις μεταξύ τους κατηγορίες.

Τα διαθέσιμα μοντέλα προέρχονται από κατασκευαστές-θρύλους, καθώς και από εξαγορασμένες εταιρείες των ίδιων για μικρότερο κόστος. Την τελευταία εικοσαετία τέτοιου είδους όπλα υπάρχουν στις γραμμές παραγωγής όλων των εργοστασίων, ιδιαίτερα των ευρωπαϊκών, τα οποία "σπάνε" το παραδοσιακό μονοπώλιο των Αμερικανών κατασκευαστών στην άλλη μεριά του Ατλαντικού. Μάλιστα, δύο ευρωπαϊκά εργοστάσια προχώρησαν τεχνολογικά ένα βήμα μπροστά και έφτιαξαν τη μέση λύση ή "χρυσή τομή" των δύο κόσμων, την για πολλούς απόλυτη κατασκευή: Τα μοντέλα Benelli M3 και Franchi SPAS 12 αποτελούν υβριδικό σύστημα όπλου που μπορεί να είναι, κατ’ επιλογή του χρήστη, ημιαυτόματο και επαναληπτικό.

Από τους παραδοσιακούς Αμερικανούς κατασκευαστές υπάρχουν μοντέλα εισαγωγικού επιπέδου, όπως η Maverick 88 με τιμή κοντά στα 350 ευρώ, η Winchester SXP και οι δύο θρύλοι ανταγωνιστές Remington 870 και η σειρά 500 της Mossberg με την 590 σε διάφορες εκδόσεις να αποτελούν τις κορυφαίες εκδόσεις με τιμές περίπου 600 ευρώ.
Από Ευρωπαίους κατασκευαστές, υπάρχουν μοντέλα της Benelli, της Browning της Franchi και της Fabarm.

Δεν θα μπορούσαμε να μην αναφέρουμε και τα ανώτερης ποιότητας, ειδικά τροποποιημένα (customized) μοντέλα δύο αμερικανικών οίκων, του Wilson Combat και του Vang Comp, τα οποία μπορούν να έρθουν κατόπιν ειδικής παραγγελίας. Οι συγκεκριμένοι οίκοι είναι κορυφές στο χώρο και εισήγαγαν ουσιαστικές καινοτομίες στα λειόκαννα. Η Vang Comp με το porting (μικρές αντιδιαμετρικές τρύπες) στην κάννη ουσιαστικά κατόρθωσε να κάνει το όπλο φιλικότερο μιας και μείωσε την ανάκρουση και διόρθωσε την ευθυβολία του. Ηταν μία τόσο επιτυχημένη καινοτομία ώστε πλέον έχει αντιγραφεί ευρέως από πολλά εργοστάσια. Οσο για την Wilson Combat, πέτυχε μέχρι και την αλλαγή ονόματος, επαναπροσδιορίζοντας την αμυντική κατηγορία και ονομάζοντάς τα Scatterguns. Μοντέλα και των δύο εταιρειών βλέπετε στο φωτογραφικό μας υλικό. 

Αξεσουάρ

Όπως είναι αναμενόμενο, αυτό το είδος όπλων έχει ανεξάντλητη ποικιλία αξεσουάρ. Πολλά από αυτά υπάρχουν και στην Ελλάδα (όσα δεν απαγορεύονται από τους γνωστής ελληνικής "νοοτροπίας" νόμους). Εδώ θα παραθέσουμε κάποια ώστε να δούμε την πρακτική χρησιμότητά τους στην αυτοάμυνα.
Ξεκινώντας από το κοντάκι, όπως βλέπετε και στη φωτογραφία, ο νόμος απαγορεύει οποιαδήποτε αναδιπλούμενη μορφή του, καθώς και τα κοντάκια ρυθμιζόμενου μήκους, ώστε να τηρηθεί η προϋπόθεση του συνολικού μήκους στο ένα μέτρο. Έχουμε σοβαρές ενστάσεις και για τις δύο απαγορεύσεις. Για τη μεν αναδίπλωση, η απαγόρευσή της για λόγους φορητότητας και ευκολότερης απόκρυψης μάλλον δεν ισχύει, αφού ο ξεχωριστός ήχος που γίνεται αντιληπτός σε τουλάχιστον 6 οικοδομικά τετράγωνα είναι από μόνος του αποτρεπτικός για τους επίδοξους εγκληματίες. Όσο για το ρυθμιζόμενο μήκος, αποτελεί το μεγαλύτερο λάθος του νομοθέτη μιας και βασικός παράγοντας χρηστικότητας του όπλου είναι αυτό να έρθει στα μέτρα του χρήστη για ευκολότερη και ασφαλέστερη λειτουργία. Είναι δηλαδή σαν να απαγορεύεις τη ρύθμιση του μήκους του καθίσματος του οδηγού στα αυτοκίνητα!

Ένα επίσης σοβαρότατο θέμα είναι και η απαγόρευση της ενσωμάτωσης φακού πάνω σε οποιαδήποτε όπλο ως «μη κυνηγετικό» αξεσουάρ μιας και το κυνήγι απαγορεύεται μετά την δύση του ηλίου. Και εδώ έχουμε μία «γκρίζα» ζώνη από νομικής πλευράς, γιατί ο χειροφυλακτήρας με υποδοχή για φακό, καθώς και ο οποιοσδήποτε προσαρμόσιμος στο όπλο φακός εισάγονται κανονικά, οπότε είναι εύκολο να το «συναρμολογήσει» κάποιος και να το τοποθετήσει στο όπλο του. Τα τελευταία 10 χρόνια ο φακός είναι πανταχού παρών σε όλα τα όπλα. Αλλά αυτό που λόγω έλλειψης σωστής εκπαίδευσης αναζητούν οι υποψήφιοι αγοραστές ή ιδιοκτήτες όπλων, μπορεί να λειτουργήσει εις βάρος τους κατά τη χρήση του όπλου για αυτοάμυνα. Ένας φακός προσαρμοσμένος πάνω στο όπλο θα επιφέρει θανατηφόρα αποτελέσματα στο χρήστη του, γιατί καταργεί το βασικό κανόνα ασφαλείας που θέλει την κάννη να μην περιγράφει- σημαδεύει ποτέ οτιδήποτε δεν θέλουμε να πυροβολήσουμε! Πρακτικά, φωτίζουμε ότι είναι σκοτεινό και ταυτόχρονα το σημαδεύουμε με ορατό τον κίνδυνο ατυχήματος πάνω στον πανικό (π.χ. άνοιγμα πόρτας ή εμφάνιση μέλους της οικογένειας λόγω του θορύβου από τη διάρρηξη κ.λπ.). Επιπλέον, ο φακός έλκει τα εχθρικά πυρά (είναι bulletcatcher, κατά την αμερικανική έκφραση): Ο αντίπαλος θα σημαδέψει περιμετρικά στην πηγή φωτός και θα μας εξουδετερώσει! Ενσωμάτωση φακού σε όπλο ενδείκνυται μόνο σε επιθετικές ενέργειες κρατικών υπηρεσιών ασφάλειας και άμυνας (π.χ. ειδικές δυνάμεις στρατού και αστυνομίας) και όχι σε αμυντικά σενάρια χρήσης. Σε όλα τα αμυντικά σενάρια, ιδιαίτερα στην αυτοάμυνα, ο φακός πρέπει να είναι ανεξάρτητος από το όπλο και μακριά από το κέντρο του σώματος. Τον ρολάρουμε με το πόδι στην κατεύθυνση που θέλουμε φωτισμό για να αποφύγουμε τυχόν εχθρικά πυρά. Ο καθένας μπορεί να βρει τα ευάλωτα σκοτεινά σημεία του χώρου και να εφαρμόσει μία άλλη λύση, αντί για την ενσωμάτωση φακού στο όπλο.

Ένα άλλο αξεσουάρ είναι ο αορτήρας. Ενδείκνυται όλα τα όπλα για να μετακινούνται ευκολότερα να έχουν κάποιου είδους αορτήρα. Η χρήση αορτήρα μέσα στην οικία κατά τη διάρκεια της νύχτας πιθανόν να περιπλέξει τα πράγματα αλλά η τελική επιλογή είναι καθαρά υποκειμενική, ενώ εξαρτάται και από την εκπαίδευση που θα λάβει ο χρήστης.

Μιλώντας για εκπαίδευση και για την εξατομίκευσή της στις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε χρήστη μέσω ξηράς προπόνησης, ένα ιδιαίτερα χρήσιμο αξεσουάρ είναι το φυσίγγιο με το εσωτερικό ελατήριο. Σκοπός του είναι η αποφυγή ζημιάς στη βελόνα – επικρουστήρα, ώστε να μπορεί να κάνει ο χρήστης ξηρά προπόνηση.

Σημαντικό αξεσουάρ είναι και η αναβάθμιση του εμπρόσθιου σκοπευτικού. Αν το λειόκαννό μας διαθέτει εξαρχής το καθαρά κυνηγετικό σκοπευτικό, η αλλαγή του με κάποιο οπτικής ίνας σε διάφορους χρωματισμούς ή σε εμπρόσθιο σκοπευτικό λεπίδας θα κάνει ευκολότερη τη σκόπευση.

Σε κάθε περίπτωση, τα αξεσουάρ είναι για να κάνουν τη ζωή του χρήστη ευκολότερη ή τουλάχιστον γι' αυτό διαφημίζονται. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή να διαλέξουμε αυτά που καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες μας, εφόσον η στάνταρ εκδοχή του όπλου μάς προβληματίζει. Δυστυχώς πολλές φορές χάριν διαφήμισης και πωλήσεων τα αξεσουάρ απλά προσφέρουν λύσεις σε προβλήματα που δεν υπάρχουν. Επαναλαμβάνουμε ότι η επιλογή λειόκαννου όπως και των αξεσουάρ του είναι καθαρά υποκειμενικό θέμα συγκεκριμένων αναγκών, οπότε εναπόκειται στον εκάστοτε ενδιαφερόμενο να βρει μέσα από τη μεγάλη ποικιλία λύσεων, το συνδυασμό που πληροί τις ανάγκες του. Μην ξεχνάμε ότι η αγορά του λειόκαννου είναι μόνο η αρχή. Η συνεχής εκπαίδευση στο ασφαλές περιβάλλον του Σκοπευτηρίου , οι προσαρμογές του χώρου μας και η ανάπτυξη μίας εξατομικευμένης στρατηγικής είναι τα στοιχεία που θα μας δώσουν την ικανότητα να το χειριστούμε σωστά, όταν παραστεί ανάγκη.


Έκδοση Αδείας Κατοχής Κυνηγετικών Όπλων (άρθρο 8 παρ. 1 Ν. 2168/1993) 

Απαιτούμενα δικαιολογητικά:
1. Αίτηση του ενδιαφερομένου, μετά των προβλεπομένων κάθε φορά από τις ισχύουσες διατάξεις ενσημοχαρτοσήμων.
2. Τιμολόγιο αγοράς από έμπορο της ημεδαπής ή της αλλοδαπής, από το οποίο να προκύπτει η νόμιμη προέλευση του συγκεκριμένου κυνηγετικού όπλου ή ανταλλακτικής κάννης αυτού, ή υπεύθυνη δήλωση του πωλητή, εφόσον η αγορά πραγματοποιήθηκε από ιδιώτη, με την απαραίτητη υποβολή στην περίπτωση αυτή της άδειας κατοχής ή του δελτίου κατοχής του συγκεκριμένου όπλου.
Εφόσον δεν υπάρχει άδεια ή δελτίο κατοχής, ο πωλητής αναφέρει στην ως άνω δήλωσή του την πηγή προέλευσης του συγκεκριμένου όπλου.
3. Υπεύθυνη δήλωση του Ν. 1599/1986 του ενδιαφερομένου ότι δεν εμπίπτει στις απαγορευτικές διατάξεις του άρθρου 18 του Ν. 2168/1993.
Στην ίδια δήλωση αναφέρεται πόσα ακόμη κυνηγετικά όπλα κατέχει ο δηλών, ως και ότι το προς αγορά όπλο πληροί τις αναφερόμενες στο άρθρο 1 παρ. 1 εδάφ. β΄ του Ν. 2168/1993 προϋποθέσεις.
4. Ιατρικό πιστοποιητικό από ιατρό νευρολόγο-ψυχίατρο ή παθολόγο, από το οποίο να προκύπτει η κατάσταση της ψυχικής υγείας του ενδιαφερομένου.
5. Αντίγραφο ποινικού μητρώου δικαστικής ή γενικής χρήσης (άρθρο 577 Κ.Π.Δ., όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 10 του Ν. 1805 /1988)
6. Δύο (2) πρόσφατες φωτογραφίες.
Για χορήγηση άδειας κατοχής κυνηγετικού όπλου σε άτομα που έχουν ήδη εφοδιασθεί με άδεια αγοράς του συγκεκριμένου όπλου, δεν απαιτείται Υπεύθυνη δήλωση Ν. 1599/1986, Ιατρικό πιστοποιητικό και αντίγραφο ποινικού μητρώου δικαστικής ή γενικής χρήσης.
Δεν απαιτείται επίσης ιατρικό πιστοποιητικό και αντίγραφο ποινικού μητρώου για τη χορήγηση άδειας κατοχής κυνηγετικού όπλου, εφόσον ο ενδιαφερόμενος έχει εφοδιασθεί με άδεια κατοχής άλλου κυνηγετικού όπλου και δεν έχει παρέλθει τριετία από την ημερομηνία χορήγησης της άδειας αυτής.

ΠΗΓΗ : http://kostasxan.blogspot.gr/2012/11/blog-post_1448.html
Το είδαμε την : Τρίτη, Νοεμβρίου 13, 2012

Φτιάξτε πετρέλαιο για το αυτοκίνητό σας...


 ΑΠΟ ΤΟ    :    http://aegeanhawk.blogspot.gr


Πως να φτιάξεις πετρέλαιο κίνησης και θέρμανσης. Επειδή τις "δύσκολες μέρες" θα είναι άκρως απαραίτητο...

Φτιάξτε πετρέλαιο για το αυτοκίνητό σας...


 Από χρησιμοποιημένο φυτικό τηγανόλαδο!

Η απλή μέθοδος για τους θερμούς μήνες..

Κι όμως μπορούμε να κινούμε τα οχήματά μας με καύσιμο που παρασκευάζουμε οι ίδιοι, από τα χρησιμοποιημένα τηγανόλαδα μας, πάμφθηνα και μάλιστα χωρίς να επιβαρύνουμε και την ατμόσφαιρα...δηλαδή οικολογικά!!

Το “σπιτικό” πετρέλαιο (biodiesel B100) μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πετρελαιοκίνητα οχήματα χωρίς καμία μετατροπή, καθώς δεν διαφέρει σε τίποτε από το συμβατικό ντίζελ, παρά μόνο στην τιμή: 1,51 ευρώ το λίτρο στο βενζινάδικο, 0,20 ευρώ στο σπίτι!  Το βιοντίζελ που παράγεται δεν είναι τοξικό, δεν αναφλέγεται εύκολα (στους 125 βαθμούς Κελσίου έναντι 50 βαθμών για το συμβατικό) και άρα είναι ασφαλέστερο. Παράγει δε  εξαιρετικά χαμηλές εκπομπές αερίων!

Απαραίτητη προϋπόθεση το αυτοκίνητό σας να είναι πετρελαιοκίνητο, αλλιώς μην το σκέφτεστε..μετατρέψτε το αμέσως ή αποσύρετε το βενζινοκίνητό σας και αγοράστε ένα πετρελαιοκίνητο - κι αν είναι και παλιό πετρελαιοκίνητο ακόμα καλύτερα- γιατί σας συμφέρει απίστευτα!!

Αυτή η διαδικασία αφορά την παρασκευή μικρών ποσοτήτων πετρελαίου (βιοκαυσίμου) 11.5 λίτρα δηλαδή 245 χλμ. πορείας για το αυτοκίνητό σας, κυρίως κατά τους ζεστούς μήνες και με την απλότητά της μας λύνει τα χέρια στην κίνηση του οχήματός μας ενώ ταυτόχρονα δεν μας αδειάζει την τσέπη !
Θα ακολουθήσει κι άλλη αναλυτικότατη διαδικασία παρασκευής βιοκαυσίμου (μεγαλύτερων ποσοτήτων) κατάλληλη για παρασκευή πετρελαίου κίνησης και θέρμανσης για όλο το έτος αλλά μελετήστε αρχικά αυτή την διαδικασία για να καταλάβετε την ευκολία της και να εξοικιωθείτε, ώστε τους 6 καλοκαιρινούς μήνες που θα έρθουν να παράγετε το δικό σας καύσιμο πανεύκολα...
Παρακολουθήστε πρώτα το βίντεο για να καταλάβετε την απλούστατη αυτή διαδικασία...Έπειτα διαβάστε τις οδηγίες και τις δοσολογίες προσεκτικά και φτιάξτε 11.5 λίτρα πετρέλαιο/biodiesel B100 (245χλμ. πορείας για το αυτοκίνητό σας!) με κόστος 2,40 Ευρώ συνολικά για όλη την ποσότητα των 11,5 λίτρων!!!!

Το diesel όπως είναι γνωστό στοιχίζει 1,51 Ευρώ ΤΟ ΛΙΤΡΟ οπότε τα 2,40 Ευρώ για τα
11,5 λίτρα είναι αυτονόητα ένα αστείο κόστος !!!


ΥΛΙΚΑ

70gr NaOH Καυστική σόδα
1,90 lt Μεθανόλη
11,5 lt χρησιμοποιημένο φυτικό λάδι
μια ζυγαριά
ένα πλαστικό χωνί
ένα μπουκάλι 4λιτρο από χοντρό πλαστικό (για την ανάμειξη μεθανόλης και σόδας)
ένα μπουκάλι 15λιτρο από χοντρό πλαστικό (για το βιοκαύσιμό μας)
χοντρά, ελαστικά, αδιαπέραστα γάντια
προστατευτικά γυαλιά
μια πλαστική ποδιά στήθους - μέσης
μια χειρουργική μάσκα
3 - 4 μέρες τουλάχιστον αναμονή


ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Ζυγίζουμε τα υλικά μας.

Φοράμε τα προστατευτικά είδη στο σώμα και τα μάτια μας.

Μέσα σε ένα 4λιτρο μπουκάλι από χοντρό πλαστικό (τελείως καθαρό και απαλλαγμένο από λιπαρότητα και νερό) τοποθετούμε την μεθανόλη.

Ρίχνουμε σιγά-σιγά μέσα στο μπουκάλι την καυστική σόδα - μέσα από το πλαστικό χωνί.
Χωρίς να κλείσουμε το καπάκι στριφογυρίζουμε για λίγο προσεκτικά το μπουκάλι γύρω - γύρω με προσοχή ώστε να μην βγει σταγόνα έξω.

Όταν πια δεν αισθανόμαστε τους κόκκους της σόδας μέσα στο υγρό κλείνουμε πολύ σφιχτά το καπάκι και ανακινούμε πολύ καλά ώστε να διαλυθεί τελείως η καυστική σόδα στην μεθανόλη.

Στο σημείο αυτό το μείγμα θα ζεσταθεί και αυτό είναι κάτι φυσιολογικό.

Στο μεταξύ έχουμε σουρώσει καλά το λάδι μας και το έχουμε ζεστάνει στους 55 βαθμούς Κελσίου.

Τους ζεστούς μήνες αφήνουμε το λάδι στον ήλιο να ζεσταθεί για μερικές ώρες μέχρι να ''πιάσει'' την επιθυμητή θερμοκρασία.

Ελέγχουμε την θερμοκρασία του λαδιού μας σε κάθε περίπτωση και προσέχουμε να μην ανέβει πάνω από την ιδανική (55 βαθμοί Κελσίου) γιατί το πετρέλαιο μας θα πάει χαμένο.

Ρίχνουμε λοιπόν το καυστικό μείγμα μέσα στο ζεστό λάδι μας, κλείνουμε το καπάκι πολύ σφιχτά και ανακινούμε πολύ έντονα ώστε τα καυστικά να ενσωματωθούν και να αρχίσει η ζύμωση του καυσίμου μας.

Την ίδια στιγμή που ρίχνουμε τα καυστικά στο λάδι παρατηρούμε την αλλαγή στο χρώμα και την σύσταση των υγρών μας.

Αφού κουνήσουμε το μείγμα μας για μερικά λεπτά ανοίγουμε το καπάκι να απελευθερώσουμε την πίεση στο δοχείο και το ξανακλείνουμε αμέσως.

Τους ζεστούς μήνες αφήνουμε το δοχείο μας στον ήλιο για τουλάχιστον 3 ημέρες, σε άμεση ακτινοβολία και χωρίς να το κινούμε .

Μετά την τρίτη ημέρα παρατηρούμε πως το καύσιμό μας έχει γίνει διαυγές και ανοιχτόχρωμο ενώ στον πάτο του δοχείου μας επικάθεται ένα παχύ στρώμα γλυκερίνης. Αυτό σημαίνει πως η ζύμωση μας ήταν επιτυχής.

Αδειάζουμε λοιπόν με προσοχή το καύσιμο μας σε άλλο πλαστικό δοχείο προσέχοντας να μην ανακατευτεί με την γλυκερίνη που βρίσκεται στον πάτο του μπουκαλιού.

Δηλαδή διαχωρίζουμε την γλυκερίνη και παίρνουμε για χρήση μόνο το καθαρό καύσιμο που έχουμε δημιουργήσει.

Έπειτα γεμίζουμε το ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου μας με το πετρέλαιό μας, βάζουμε μπροστά και φεύγουμε...τόσο απλά!

    Δεν πλένουμε και δεν στεγνώνουμε το καύσιμό μας όπως θα κάνουμε με την διαδικασία που θα ακολουθήσει σε επόμενη ανάρτηση.

    Στην καλοκαιρινή αυτή διαδικασία ο ήλιος κάνει την σπουδαιότερη δουλειά στην ζύμωση του καυσίμου μας.

    Εμείς μετά από 35.000 χλμ. με τα πετρελαιοκίνητά μας δεν αντιμετωπίσαμε ποτέ μηχανικά προβλήματα, αλλάξαμε μόνο ένα φίλτρο βενζίνης προληπτικά επειδή το καύσιμο σε αυτή την διαδικασία δεν πλένεται και με την πάροδο των μηνών μπορεί να δημιουργήσει καμιά φορά πήγματα στο ντεπόζιτο.

    Στις 3 ημέρες το ph πέφτει στο 7.  Καλό βέβαια είναι να αφήνουμε το καύσιμο να ωριμάζει και περισσότερο των 3 ημερών φτιάχνοντας πολλές μικρές ποσότητες αλλά εγγυημένα οι 3 ημέρες είναι αρκετές για την χρήση.

    Δεν χρειάζεται να αποθηκεύσουμε το καύσιμο σε εσωτερικό χώρο, αρκεί να το διατηρούμε εξωτερικά σε άμεση ηλιακή ακτινοβολία. 

  Διαβάστε αυτές τις σημειώσεις
Φυτικό λάδι/λίπος

    Το φυτικό λίπος/λάδι το προμηθευόμαστε από ψησταριές και εστιατόρια. Είναι το ''σκουπίδι'' των φαγάδικων και μάλιστα δεν έχουν πού να το πετάξουν.  Τα εστιατόρια αναζητούν τρόπους να ξεφορτωθούν τα καμένα λίπη και έλαια, καθώς απαγορεύεται να τα διαθέτουν στις αποχετεύσεις τους. Έτσι μπορείτε άνετα αν τα ζητήσετε να τα πάρετε δωρεάν.

    ΔΕΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΖΩΙΚΟ ΛΙΠΟΣ και φροντίζουμε να συννενοηθούμε με τον ψητοπώλη/εστιάτορα ώστε το λάδι που θα μας φυλάει να είναι μόνο φυτικό, και να μην είναι ούτε καν μείγμα φυτικού και ζωικού. ΜΟΝΟ ΦΥΤΙΚΟ ΛΙΠΟΣ για την διαδικασία αυτή.

    Το φυτικό λίπος μας πρέπει να το φιλτράρουμε 2 και 3 φορές εξακολουθητικά σε πολύ λεπτή μουσελίνα ή σε οποιοδήποτε πολύ πυκνό φίλτρο προκειμένου να απομακρύνουμε κάθε ίχνος φαγητού.

    Μπορούμε ακόμη να φυλάμε σε ένα δοχείο το τηγανόλαδό μας, το λάδι της φριττέζας μας, τα λάδια από τις κονσέρβες και γενικά τα χρησιμοποιημένα φυτικά μας έλαια, να τα σουρώνουμε και να τα χρησιμοποιούμε για την παραγωγή του βιοκαύσιμου.

    Το χρησιμοποιημένο φυτικό λάδι μας χρειάζεται ζέσταμα πριν την παρασκευή του βιοκαυσίμου και ξανά ζέσταμα μετά την ανάμειξη με τα καυστικά. Το καλοκαίρι που οι θερμοκρασίες είναι υψηλές βγάζουμε το μπουκάλι μας με το λάδι να ζεσταθεί απευθείας στον ήλιο και πριν και κατά την διάρκεια της ζύμωσης.

    Όπως είναι φανερό το καλοκαίρι η παραγωγή του πετρελαίου μας είναι παιχνιδάκι γιατί το μόνο που κάνουμε είναι να το ζεσταίνουμε στον ήλιο, να το αναμιγνύουμε και να το αφήνουμε ξανά στον ήλιο μέχρι την χρήση. Επίσης το καλοκαίρι το καύσιμό μας το αποθηκεύουμε εξωτερικά και σε άμεση ακτινοβολία.

Καυστική σόδα & Μεθανόλη

    Προμηθευόμαστε την καυστική σόδα από το μπακάλικο και είναι φθηνή! Μεθανόλη βρίσκει κανείς σε καταστήματα χημικών και είναι επίσης πολύ φθηνή.

    Αυτά τα στοιχεία είναι ιδιαίτερα καυστικά αλλά είναι απολύτως απαραίτητα για την διαδικασία μας.

    Όταν εργαζόμαστε λοιπόν με τα στοιχεία αυτά πρέπει να λαμβάνουμε κάποια μέτρα για την προστασία μας. Δηλαδή είναι απαραίτητο να φοράμε χοντρά, ελαστικά, αδιαπέραστα γάντια, προστατευτικά γυαλιά, μια πλαστική ποδιά στήθους - μέσης και μια χειρουργική μάσκα.

    Όταν αναμειγνύουμε τα στοιχεία αυτά δεν εισπνέουμε τα αέρια που δημιουργούνται.

    Κάνουμε την διαδικασία της ανάμειξης σε αεριζόμενο χώρο με το παράθυρο ανοιχτό ή σε εξωτερικό χώρο.

    Το μπουκάλι που θα τα αναμείξουμε πρέπει να είναι από χοντρό πλαστικό γιατί κατά την ανάμειξη τα υλικά θα ανεβάσουν ελαφρώς θερμοκρασία.

Αν επιλέξουμε να χρησιμοποιήσουμε το καύσιμο που παρασκευάσαμε και τον χειμώνα καλό θα ήταν να γνωρίζουμε τα παρακάτω:
 
TIPS - σπάνιες περιπτώσεις που πρέπει όμως να γνωρίζετε..

    Tο χειμώνα σε θερμοκρασίες μέχρι μείον -4 βαθμούς Κελσίου το βιοκαύσιμό μας λειτουργεί άψογα και δεν πήζει . Για να είμαστε όμως ήσυχοι, σε θερμοκρασίες από 4 εώς μείον -7 βαθμούς Κελσίου αναμειγνύουμε το βιοκαύσιμό μας με ποσότητα κανονικού πετρελαίου σε αναλογία 50% βιοκαύσιμο και 50% πετρέλαιο. Σε θερμοκρασίες από -7 και κάτω αναμειγνύουμε το βιοκαύσιμό μας με απλό πετρέλαιο σε αναλογία 20% βιοκαύσιμο και 80% πετρέλαιο. Ακόμη όμως και στην περίπτωση που παραλείψετε να αναμείξετε το βιοκαύσιμό σας το αυτοκίνητο δεν παθαίνει καμιά φθορά, απλώς δεν λειτουργεί γιατί φράζει το φίλτρο της βενζίνης. Πρέπει λοιπόν απλώς να περιμένουμε να ζεσταθεί το καύσιμό μας για λίγο και κινούμε το όχημά μας κανονικά.

    ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΑΜΕΙΓΝΥΟΥΜΕ ΚΑΘΟΛΟΥ το καύσιμό μας με απλό πετρέλαιο (λόγω κόστους) όταν οι θερμοκρασίες κατρακυλούν, ΔΗΛΑΔΗ αν θέλουμε να χρησιμοποιούμε ΜΟΝΟ το δικό μας βιοκαύσιμο χειμώνα - καλοκαίρι τότε μπορούμε να αγοράσουμε ένα μικρό εξάρτημα που θερμαίνει το καύσιμό μας και το κάνει διαθέσιμο σε όλες τις καιρικές συνθήκες. Το εξάρτημα είναι οικονομικό και τοποθετείται στο ντεπόζιτο ζεσταίνοντας το καύσιμο πριν την εκκίνηση σε χρόνο μηδέν. Αξίζει τον κόπο η αγορά του μπροστά στην αγορά του απλού πετρελαίου. Δείτε την φωτό αλλά στην αγορά θα βρείτε πολλά και διαφορετικά.

    Επειδή το βιοκαύσιμό μας δεν πλένεται ούτε στεγνώνεται όπως συνηθίζεται στην παρασκευή μεγάλων ποσοτήτων biodiesel Β100 (με μια διαδικασία που θα αναλύσουμε σε άλλη ανάρτηση που θα ακολουθήσει) ενδέχεται (αν και δεν μου έχει συμβεί ποτέ τα τελευταία 5 χρόνια που το παρακευάζω και το χρησιμοποιώ) να αφήσει ένα πήγμα στο ντεπόζιτο της βενζίνης. Αυτό είναι ένα απλό και επιλύσιμο ζήτημα. Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να έχουμε μαζί μας ένα δεύτερο φίλτρο και να μάθουμε να το αλλάζουμε μόνοι μας αν και εφόσον κάτι τέτοιο συμβεί που ειλικρινά αμφιβάλω.

    Το βιοκαύσιμο που παράγεται μέσω αυτής της διαδικασίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αυτοκίνητα που κινούνται με πετρέλαιο αλλά και για λέβητες θέρμανσης, ατομικούς, σε πολυκατοικίες, ξενοδοχειακές μονάδες κλπ. Η ποσότητα όμως που πρέπει να παρασκευάσουμε για την δεξαμενή μας είναι μεγάλη και έτσι η διαδικασία είναι πιο περίπλοκη αφού περιλαμβάνει ειδικό τεστάρισμα, φιλτράρισμα και ζέσταμα του λαδιού μας πριν την διαδικασία και πλύσιμο-στέγνωμα του τελικού καυσίμου. Όποτε θα δείξουμε την λεπτομερή παρασκευή του σε μια άλλη ανάρτηση που θα ακολουθήσει παρακάτω πολύ σύντομα.

Από τον ΓΕΩΡΓΙΟ ΑΝΕΣΤΟΠΟΥΛΟ / ΓΕΡΑΚΙ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ 

Το είδαμε την  :

Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012